Zoekresultaten voor: *
Resultaat 141 - 160 (van 195)
W.A. Mozart Marcia alla turca
dalla Sonata in la magg., K. 331; pianoforte
Non-fictie
5 pagina's | Ricordi, Milano | 2007
Bladmuziek
Wolfgang Amadeus Mozart Neue Ausgabe sämtlicher Werke; Lieder, mehrstimmige Gesänge, Kanons
102 pagina's | Bärenreiter, Kassel [etc.] | 2007
Bladmuziek
Wolfgang Amadeus Mozart Sonate B-dur
für Fagott und Violoncello (Basso continuo); KV 292 (196c)
Non-fictie
15 pagina's | Henle, München | 2007
Bladmuziek
Wolfgang Amadeus Mozart Symphonies 38 "Prague" & 41, "Jupiter"
Mozarts onvergetelijke Symfonie nr.41 zou zijn bijnaam ‘Jupiter’ te danken hebben aan Johann Peter Salomon, de violist en impresario die Haydn in Londen introduceerde. In de vroege 19e eeuw was het werk bekend als de ‘Sinfonie mit der Schlußfuge’, vanwege de grandioze finale waarvan het belangrijkste thema overgenomen is uit het tweede boek van Bachs Wohltemperierte Klavier. Van de typische René Jacobs-maniertjes moet je houden, maar dat neemt niet weg dat hij hier een originele lezing van het overbekende...
2007
Album
Mozart Serenades
voor twee melodie-instrumenten in C
Non-fictie
19 pagina's | Lupa Muziek, [Utrecht] | 2007
Bladmuziek
Wolfgang Amadeus Mozart Symphony no. 35 in D major
K 385 'Haffner'
Non-fictie
108 pagina's | Eulenburg, London | 2007
Bladmuziek
Wolfgang Amadeus Mozart Piano concerto no.24 K491
Op 1 mei 1786 beleefde Wenen in het Burgtheater de première van Mozarts Le Nozze di Figaro: een sublieme komedie vol lichtvoetige zotheid, bruisend en bubbelend als champagne. In de schaduw van deze vrolijke gekte bevindt zich een werk dat veel duisterder van karakter is: het op 24 maart 1786 voltooide Pianoconcert in c KV.491, dat mogelijk al op 7 april in datzelfde Burgtheater geklonken heeft. Vanwege dat sombere karakter doet het pianoconcert eerder denken aan Mozarts tweede Da Ponte-opera: Don...
2007
Album
Wolfgang Amadeus Mozart Mozart
The late symphonies
DGG compileerde de Mozart-opnames van Bernstein. Met name in de koorwerken toont Bernstein zich een dirigent die niet bang is voor flink wat sentiment. Neem de zeer ouderwetse uitvoering van het Requiem, waarbij Bernstein alle zeilen bijzet om de muziek door de zwaarste stormen te leiden. Aangrijpend is het Lacrimoso, waarbij niets wordt geschuwd om ons tot tranen toe te bewegen. En dan het aller-, allerlaatste moment: een adembenemende diminuendo op de unisono slotklank, alsof de muziek letterlijk...
2007
Album